.jpg%3Fh%3D1080%26iar%3D0%26w%3D1920&w=3840&q=75)
“Sparen gaat bij mij niet alleen over geld, maar vooral over het creëren van mooie herinneringen”
Ik werk in de ambulante nachtzorg en in het hospice en draai eigenlijk alleen maar nachtdiensten. Ik heb jaren overdag gewerkt, maar merkte dat je daar overspoeld wordt met administratie en allerlei tekorten. Dan houd je weinig tijd over voor de cliënt. ’s Nachts heeft alles een ander tempo en sfeer, je krijgt ook meer ruimte. Dan kun je meer betekenen voor mensen, en ook af en toe een praatje maken. Dat bevalt me erg goed. Daarnaast krijg je voor nachtwerk een onregelmatigheidstoeslag waardoor ik met minder uren toch redelijk goed kan verdienen.
Uiteindelijk werken er volgens mij weinig mensen in de zorg puur voor het inkomen, je moet ook van het vak en mensen houden. Ik doe dit al jaren, en zou het niet anders willen. Mijn man is een paar jaar geleden afgekeurd. Daar hadden we financieel niet op gepland, en daar kun je eigenlijk ook niet echt voor plannen.
Zeker, er valt toch een deel van het inkomen weg. Om nog maar te zwijgen over de verdere impact die dit ook op ons heeft gemaakt. Hij is nu net aangekomen bij de AOW-leeftijd, dus dat helpt iets. Dat geeft meer zekerheid want nu weten we wat het inkomen uiteindelijk zal zijn. We zijn een paar jaar eerder al bewust overgestapt van een duurder huis naar een goedkopere woning. Daarnaast hebben we altijd goed gespaard, en kan ik nu ook meer aanvullen omdat mijn inkomen hoger is door de extra toeslag die de nachtdiensten betalen. We hebben zo een buffer kunnen opbouwen.
We willen in de toekomst een nieuwe boot kopen. We hebben nu een 52-jaar oude boot. Voor ons pensioen zou een iets nieuwere ideaal zijn. We willen vooral iets praktischer, met makkelijkere trapjes en een betere motor. We willen er ook mee naar het buitenland kunnen, bijvoorbeeld naar Frankrijk of Duitsland. We willen er ook een paar keer per jaar op uit kunnen met onze 4 kinderen, partners en (groeiend aantal) kleinkinderen. Laatst zijn we naar de Ardennen geweest voor een weekend. Dat vind ik zó gezellig, dan heb je ook zulke leuke gesprekken. Tripjes met het gezin en aanhang deden mijn ouders ook altijd. Samen ergens naartoe, ik prijs me gelukkig dat ik dat kan doen. Het liefst wil ik dan voor iedereen betalen, dus daar moet ik ook voor sparen.
Ik spaar elke maand wat ik aan het einde overhoud. Dus geen vast bedrag, maar er gaat altijd iets naar de spaarrekening. Door altijd met discipline te sparen en een erfenis hebben we een goede financiële buffer opgebouwd. Het is in het verleden niet altijd financieel voor de wind gegaan, dus ik ben erg trots op wat we hebben. Door die ervaring gaat sparen bij mij niet alleen over geld, maar vooral over het creëren van mooie herinneringen.
Voor de nieuwe boot hebben we nu €4000 apart gespaard. Omdat een beetje boot al gauw €50.000 kost, moeten we nog een eindje. Maar we krijgen ook nog wat geld uit de oude boot als we die verkopen. Dus ik hoop binnen de komende 5 jaar dat doel wel gehaald te hebben, vooral omdat we er ook tijdens ons pensioen van willen kunnen genieten. Qua uitstapjes zou ik het liefst elk jaar iets met de familie doen. Daar heb ik geen specifiek bedrag aan gehangen, maar ik kijk goed naar koopjes en wat praktisch is. Ik ben redelijk zuinig, dus ik maak het niet te gek.
Zoals ik al zei, ik kan best krenterig zijn. Dus als het op geld uitgeven aankomt zijn we redelijk saai. Ik denk altijd goed na voordat ik een aankoop maak, maar mijn man is daar wel wat makkelijker in. Toch grappig hoe het vaak in een relatie zo tegengesteld kan zijn. Zo boekte hij laatst een cruise naar het Caribische gebied voor ons samen. Daar had ik zelf nooit geld aan uitgegeven want het is best duur! Maar ik vind het wel leuk dat hij het doet en we samen op reis kunnen. Misschien is dat in een relatie ook wel nodig.
Eigenlijk niet. Ik denk echt goed na over mijn aankopen, ook omdat we in het verleden moeilijke tijden hebben gehad. Toen moest ik echt op aanbiedingen jagen en elk dubbeltje omdraaien om rond te komen. Vooral omdat we ook 4 groeiende jongens thuis hadden, en die eten nogal wat weg. Als je dat hebt meegemaakt is het moeilijk om daarvan af te komen. Je weet immers dat het vaak vele malen goedkoper kan. En het wordt ook een soort van sport. Zo wacht ik al maanden met het kopen van een nieuw koffieapparaat. Ik kan rustig afwachten tot de prijs precies goed is.
Vanuit huis heb ik altijd sparen meegekregen. Eerst sparen, dan pas kopen was het bij mij thuis. Daarnaast lag vroeger vooral de focus op leuke dingen samen doen, en dat hoefde helemaal niet gek duur te zijn. Daar heb ik veel van geleerd, en hopelijk ook wat lessen van aan de kinderen meegegeven.
Blijf reële doelen stellen. Je hebt mensen die uit zijn op een utopie of een bepaald beeld nastreven. Die haal je nooit, en dat kan demotiveren. Je kan beter het ene jaar meer sparen en de meevallers meenemen, en accepteren als het even minder snel gaat. Dat betekent af en toe je doelen en verwachtingen bijstellen.
