Om een depositoladder samen te stellen heb je een aantal deposito's met oplopende looptijden nodig. Stel je neemt deposito’s met een looptijd van 1 jaar, 2 jaar, 3 jaar, 4 jaar en 5 jaar. Samen vormen deze deposito’s een zogenaamde depositoladder. De gemiddelde looptijd van de depositoladder die je zo gemaakt hebt is dan 3 jaar.
De rente die je krijgt op je ladder is het gemiddelde van de rentes van de deposito’s waar je ladder uit is samengesteld. Stel dat de rentes behorende bij bovenstaande looptijden 1.70%, 1.80%, 2.05%, 2.10% en 2.20% zijn. De gemiddelde rente bij bovenstaande depositoladder is dan (1.70+1.80+2.05+2.10+2.20) / 5 = 1.97% op jaarbasis.
Zodra het deposito met 1 jaar looptijd afloopt, zijn de looptijden van de andere deposito’s ondertussen ook een jaar korter geworden. Het deposito dat eerst een looptijd van 2 jaar had heeft ondertussen nog maar een looptijd van 1 jaar, dat met een looptijd van 3 jaar heeft nog een looptijd van 2 jaar, enzovoorts.
Als je het vrijvallende bedrag dan weer in een deposito van 5 jaar inlegt, heb je weer dezelfde depositoladder als waar je mee begon. Met als enige verschil dat de rente die je nu voor je nieuwe 5-jaars deposito krijgt kan verschillen met degene die je een jaar geleden kreeg. De rente van de depositoladder komt dus jaarlijks steeds weer meer in lijn met de dan geldende marktrente.
Sparen op een vrij opneembare spaarrekening heeft als voordeel dat je altijd bij je spaargeld kunt. Dat kan echter ook een nadeel blijken als je moeite hebt om van je spaargeld af te blijven, terwijl je het eigenlijk niet aan wilt raken. Dan kan een deposito aantrekkelijk zijn om je te beschermen.
Een ander voordeel van een deposito is dat de rente vrijwel altijd hoger is dan op een vrij opneembare spaarrekening. Veel mensen vinden het echter onaantrekkelijk om hun spaargeld voor bijvoorbeeld 5 jaar vast te zetten.
Als je nu je spaargeld in een depositoladder als in bovenstaand voorbeeld onderbrengt, valt er elk jaar geld vrij. Zo ben je flexibeler dan wanneer al je spaargeld 5 jaar vast staat. Maar je profiteert tegelijkertijd wel van een hogere rente dan op een vrij opneembare spaarrekening. Voor veel mensen vormt dit een optimale combinatie van flexibiliteit en hogere rente.
Bij beleggen in aandelen is het belangrijk dat je portefeuille zodanig is samengesteld dat je rustig blijft, ook als de aandelenmarkt hard daalt. Verkopen zodra de markt daalt en weer bijkopen zodra de markt stijgt resulteert namelijk vrijwel altijd in verlies. Vrijwel niemand kan de markt namelijk voorspellen en dus op het goede moment verkopen en weer aankopen.
Aandelen aanhouden in een dalende markt resulteert op langere termijn vrijwel altijd in winst. De aandelenmarkt is tot op heden op de langere termijn namelijk altijd gestegen, ondanks tijdelijke dips.
Om rustig te blijven tijdens een dalende aandelenmarkt hebben de meeste beleggers naast de beweeglijke aandelen behoefte aan stabiele component in hun portefeuille. Vaak werden hier obligaties voor gebruikt. Maar tegenwoordig wordt hier steeds vaker een depositoladder voor gebruikt. Ik zal nu uitleggen waarom veel beleggers hier op overgestapt zijn.
Met de in de vorige paragraaf genoemde depositoladder kun je in feite een obligatie met een laag risico, een gemiddelde looptijd van 3 jaar en een rentepercentage van 1.97% nabootsen.
Ten eerste dalen de koersen van obligaties zodra de marktrentes stijgen. Het risico op deze daling wordt renterisico genoemd. De marktrentes stonden tot kortgeleden extreem laag. Sinds ze begonnen zijn met stijgen dalen de koersen van obligaties. Depositoladders hebben geen beurskoers en hebben hier dan ook geen last van.
Ten tweede kun je met obligaties per 2023 veel meer last hebben van vermogensbelasting dan met deposito’s.
Als je een vermogen van meer dan €57.000 hebt in box 3, dan heb je te maken met vermogensbelasting in 2023.
Vanaf 2023 geldt voor de vermogensbelasting de Overbruggingswet box 3. Dat betekent dat obligaties, welke een relatief laag rendement hebben, toch belast worden alsof ze een hoog rendement hebben van 6,17% per jaar. Spaargeld en deposito’s worden daarentegen belast op basis van een laag rendement van waarschijnlijk ongeveer 0,2% per jaar. Met 32% belasting over deze forfaitaire rendementen betaal je dan dus 1,97% vermogensbelasting over obligaties en 0,06% over deposito’s.
Obligaties worden dus veel hoger belast dan deposito’s.
Zoals gezegd kan het voor sommigen een voordeel zijn dat geld op een deposito geblokkeerd staat gedurende de looptijd. Dit kan voor anderen evengoed een nadeel zijn. Obligaties kennen dit nadeel niet, deze kun je wel ten alle tijden verkopen.
Een depositoladder heeft verder als voordeel dat je geen transactiekosten betaalt. Die heb je bij obligaties vaak wel.
Ook valt een depositoladder onder het depositogarantiestelsel, waarbij tegoeden tot €100.000 per bank gedekt zijn. Obligaties vallen onder het beleggerscompensatiestelsel, waarbij tegoeden tot “slechts” €20.000 gedekt zijn.
Mr FOB heeft in 2016 Financieel Onafhankelijk Blog opgericht. Daar schrijft hij over zijn reis om financieel onafhankelijk te worden en, als kers op de taart, hoe hij op 49-jarige leeftijd kon stoppen met werken. FOB gaat over (be)sparen, beleggen en alles wat verder nodig is om financieel onafhankelijk te worden en te blijven. Voor Ayvens Bank deelt Mr FOB graag zijn kennis in een serie gastblogs over hoe jij het meeste uit jouw spaargeld kunt halen en de grondslag kunt leggen voor je eigen financiële onafhankelijkheid.
